دسته بندی: 

آیا برای دستیابی به بهترین کارآیی، واقعا نیاز به سرمایه‌گذاری برروی DDR4 RAM دارید؟

کاربران جدی PC اغلب به شدت جذب آخرین و بهترین سخت‌افزارهای موجود می‌شوند. وسوسه‌ی داشتن بهترین و جدیدترین سخت‌افزار برای آنان اهمیت زیادی دارد و به همین علت به محض این که جدیدترین مدل‌های کارت‌های گرافیکی و GPU وارد بازار می‌شود با سخاوت تمام کیف پول خود را باز می‌کنند و سخت‌افزار خود را ارتقا می‌دهند. این نیاز به جدیدترین کیت‌ها در عین حال در مورد RAM نیز مصداق دارد و به همین علت سریع‌ترین و کارآمدترین حافظه‌ی موجود به واسطه‌ی توانایی آن در دستیابی به بالاترین سرعت‌ها این کاربران را به خود جذب می‌کند. هرچند مثل همه‌ی ارتقاها این می‌تواند به معنای خرج مقدار زیادی پول نقد باشد. اگر شما بودجه‌ی لازم برای خرید آن را داشته باشید مشکلی نیست اما اگر پول کافی در اختیار نداشته باشید همه‌ی ارتقاها الزاما ضروری نیستند. یک ارتقای کوچک در GPU یا پردازنده ممکن است نتایج بسیار قابل توجهی را ایجاد ننماید و می‌توانید این پول را برای یک ارتقای بهتر در آینده پس‌انداز کنید. همین موضوع اغلب در ارتباط با RAM نیز گفته می‌شود؛ اگر این ارتقا تفاوت‌های عمده‌ای برای شما در بر نداشته باشند تغییری که ایجاد می‌کنند در بهترین حالت می‌تواند نادیده گرفته شود. بنابراین وقتی انتقال به سمت DDR4 که سریع‌ترین RAM موجود در بازار است را در نظر می‌گیرید عوامل متعددی وجود دارد که می‌تواند تعیین‌کننده‌ی ارزش یا عدم ارزش انجام این پروژه باشد.

DDR3/DDR4

DDR RAM‪(Double Data Rate Random Access Memory)‬ استاندارد جاری برای حافظه در PCها است که به اَشکال مختلفی عرضه می‌شود. محبوب‌ترین و رایج‌ترین شکل آن در این لحظه DDR3 است که 3 موجود در آن به معنای این است که نسل سوم این تکنولوژی است. درواقع، تمام انواع DDR RAM شکلی از synchronous dynamic RAM (یا SDRAM) هستند که مدت زیادی در دسترس قرار داشته‌اند؛ نسل چهارم یا DDR4 جدیدترین نمونه‌ی آن است که از سال 2014 به این طرف وارد بازار شده است. DDR RAM به واسطه‌ی نرخ دو برابر انتقال دیتا یک حافظه با پهنای باند بالا محسوب می‌شود. این تکنولوژی به طور دائم و در هر نسل ارتقا پیدا می‌کند که اساسا جایگرین استاندارد RAM شد که به علت تفاوت ولتاژ و اینترفیس‌ها با DDR سازگار نبود. همان‌گونه که قبلا اشاره کردیم در حال حاضر DDR3 استاندارد عملی برای RAM به شمار می‌رود. دلایل متعددی برای این موضوع وجود دارد که در بین آن‌ها موانع عمده‌ای است که اگر کاربران قصد داشته باشند به DDR4 ارتقا پیدا کنند با آن روبرو خواهند شد. درواقع، حتی می‌توانیم بگوئیم احتمالا بهتر است در حال حاضر از استفاده از DDR4 پرهیز شود اما بیائید پیش‌داوری نکنیم. ما باید ابتدا نگاهی به تفاوت‌های فنی و تکنیکی بین DDR3 و DDR4 شامل مشخصات اولیه‌ای که وقتی قصد ارتقا دارید باید در نظر بگیرید بیندازیم. ما کارمان را با ولتاژ‌های عملیاتی که همیشه جنبه‌ی مهمی در computing بوده، خصوصا زمانی که موضوع RAM به میان می‌آید آغاز می‌کنیم. DDR3 در 1.5 ولت عمل می‌کند در حالی که DDR4 درواقع با ولتاژ پائین‌تری یعنی 1.2 ولت عمل می‌نماید. سرعت واقعی DDR3 RAM سطح پائین‌، حدود 800 MHz است. این در مقایسه با سرعت‌های آغازین حدود 2133MHz برای DDR4 که معادل حداکثر توان یک ماژول DDR3 سطح بالا است رنگ می‌بازد. افزایش سرعت و کیفیت مشخصه‌ی بسیار خوبی محسوب می‌شود اما تست‌های انجام شده نشان داده که این افزایش سرعت یک نقطه ضعف هم دارد: تاخیر یا latency. اگرچه تفاوت اندک است اما وقتی DDR4 را با DDR3 مقایسه می‌‌کنیم یک افزایش کاملا مشخص در تاخیر وجود دارد. در اکثر سنجه‌ها این معادل فقط 2 تا 5 درصد برای number-cruncherها است که همیشه به بهترین کارآیی ممکن نیاز داشته‌اند و این یک نکته‌ی بسیار مهم محسوب می‌شود. از سوی دیگر DDR4 با افزایش ظرفیت برای هر ماژول عرضه می‌شود. در جایی که ماژول‌های DDR3 حداکثر با 128GB برای هر ماژول ارائه می‌شوند DDR4 می‌تواند به 512GB برای هر ماژول دست پیدا کند. برای کاربران خانگی، این نباید اهمیت زیادی داشته باشد زیرا بعید است که هرگز به این مقدار RAM نیاز داشته باشند اما برای کاربران جدی‌تر این یک عامل بسیار عمده و مهم به شمار می‌رود. دست آخر این که ماژول‌های DDR4 شکل نسبتا متفاوتی دارند و پین‌های آن‌ به سمت مرکز یونیت خم می‌شوند.

این مشخصات ابتدایی از قبل نشان‌گر مزایا و معایبی برای DDR4 بوده‌اند اما مسائل دیگری هم وجود دارد که باید از آن‌ها آگاهی داشته باشد. علی‌الخصوص، این به پشتیبانی از پردازنده ارتباط پیدا می‌کند که با پردازنده‌های Haswell-EP اینتل در سال 2014 آغاز شد. اگر مدلی قدیمی‌تر از این در اختیار دارید چنان‌چه بخواهید از DDR4 استفاده کنید باید پردازنده‌ی خود را نیز ارتقا دهید. این دامنه‌ی سازگاری پردازنده‌های Extreme و X99 اینتل را در بر می‌گیرد. با نگاه کردن به این مشخصات به راحتی می‌توان فهمید که چرا DDR4 برای کاربران جذابیت دارد زیرا سرعت آن افزایش یافته و از ولتاژ پائین‌تری بهره می‌گیرد. این صرفه‌جویی در مصرف برای کاربردهای خانگی تاثیر نسبتا اندکی دارد اما در محیط‌های تجاری و بزرگ‌تر که از server farms استفاده می‌کنند می‌تواند نشان‌گر صرفه‌جویی بسیار قابل توجه و عمده‌ای در هزینه‌ها باشد. حتی در خانه هم کاربران "سبزی" که به دنبال حداکثر صرفه‌جویی در انرژی هستند می‌توانند از مزایای آن بهره‌مند گردند. گِیمرها که معمولا به دنبال بهترین سخت‌افزار هستند و کسانی که فقط کارهای روزمره را با کامپیوترهای خود انجام می‌دهند بعید است از تمامی مزایای DDR4 بهره‌مند شوند. پردازنده‌های مورد نیاز برای DDR4 درحقیقت بر جایگزین‌های Intel Core عادی اینتل که DDR3 RAM را اجرا می‌کنند و کارآیی نزدیک به DDR4 را برای شما فراهم می‌کنند برتری چندانی ندارند. تقویت و افزایش کارآیی که با ارتقا به این نوع RAM به دست می‌آورید برای اکثر کاربران جدی قابل صرف‌نظر کردن است. در این‌جا هم باید اشاره کنیم که فقط سنجه‌ها واقعا متوجه هر نوع تفاوت عمده‌ای می‌شوند. هزینه‌ی DDR4 را -که معمولا بسیار گران‌تر از DDR3 است- نیز به این موضوع اضافه کنید تا به یک مشکل بالقوه‌ی دیگر برخورد کنید. اگر این هزینه می‌توانست کارآیی بهتری در بر داشته باشد سرمایه‌گذاری ارزشمندی محسوب می‌شد اما در بسیاری از شرایط و موقعیت‌ها موضوع به این ترتیب پیش نمی‌رود. درواقع، هیچ دلیلی برای ارتقا از DDR3 وجود ندارد. تیم (AnandTech(bit.ly/29hslLv مجموعه تست‌های عمده‌ای در مقایسه‌ی بین DDR3 و DDR4 انجام دادند و نتایج به دست آمده نشان‌دهنده‌ی تفاوت بسیار اندکی بین این دو بوده و در اغلب موارد DDR3 بهتر از DDR4 عمل کرده است. حتی این سایت می‌گوید DDR4 در برخی از موارد می‌تواند مثل یک اُفت عمل نماید. این  برای چنین سرمایه‌گذاری پُرهزینه‌ای اصلا خوب نیست. همان‌گونه که این سایت اعلام می‌کند، فرکانس و تاخیر کلید اصلی کارآیی محسوب می‌شوند. شما به دنبال این هستید که فرکانس بالا و تاخیر تا حد ممکن پائین باشد و با در نظر گرفتن این که ما قبلا اعلام کرده بودیم DDR4 تاخیر بالاتری دارد این نشانه‌ی خوبی محسوب نمی‌شود. در مجموعه‌ای از تست‌ها نتایج به دست آمده این موضوع را تائید می‌کنند. وقتی دامنه‌ای از کاربردها و اپلیکیشن‌ها شامل مُبَدِل‌های ویدئویی، نرم‌افزار وب، ابزار فشرده‌سازی و سایر نرم‌افزارها را با هم مقایسه می‌کنیم، DDR4 به ندرت بهتر از DDR3 عمل می‌کند و در بسیاری از موارد حتی بدتر عمل می‌نماید. بالاترین افزایش در کارآیی فقط 13 درصد و برای فشرده‌سازی فایل و بدترین نتایج در برخی از نرم‌افزارهای فشرده‌سازی ویدئو به دست آمد که فقط 4 درصد بدتر بود. کارآیی در بازی نیز برای این ارتقا به همین نسبت بد بود. افزایش کارآیی فقط بین 1 تا 2 درصد بود و بسیاری از عنوان‌ها حتی بدتر عمل کرده بودند. تعداد کمی از آن‌ها در DDR4 بهتر عمل می‌کردند و افزایش کارآیی آن‌ها بین 5 تا 8 درصد بود اما به طور کلی، نتایج حاصله برای این نسل جدید اصلا قابل توجه نیست و نهایتا بر ضد بحث درباره‌ی ارتقا به DDR4 است. هرچند نتایج به دست آمده در بازی‌ها و با در نظر گرفتن متغیرهایی در GPU و VRAM و این که بازی‌ها چگونه می‌توانند برروی سخت‌افزار متفاوت عمل کنند در معرض بحث و جدل جدی قرار دارند. بنابراین عوامل ذکر شده را نیز باید در نظر گرفت. مثل همه‌ی ارتقاهای دیگر، ارتقا یا عدم ارتقا به DDR4 به چگونگی استفاده‌ی شما از سیستم‌تان بستگی دارد. کاربران سطح بالاتر بدون شک به بهترین شکل ممکن از DDR4 بهره‌مند خواهند شد اما اغلب کاربران از ادامه‌ی استفاده از DDR3 راضی و خوشحال خواهند بود و درواقع دلایل زیادی برای این ارتقا ندارند.

سایر تست‌های سنجه‌ی حافظه برای تمرکز بر کارآیی RAM طراحی شده‌اند و بیش‌تر اپلیکیشن‌های PC نشان‌گر حداقل پیشرفت برای DDR4 RAM در مقایسه با DDR3 هستند. به همین علت بسیاری از کاربران PC، حتی آن‌هایی که جدی‌تر هم هستند و بر پاور و کارآیی متمرکز هستند اغلب DDR3 را ترجیح می‌دهند. درواقع، برخی از آن‌ها حتی می‌گویند اعتقاد دارند تفاوت بسیار اندکی بین DDR2 و DDR4 وجود دارد، حداقل از منظر کاربردهای روزانه. این البته قابل بحث است و DDR3 مسلما بهترین گزینه است اما نکته‌ی اصلی در این‌جا است که برخی از ارتقاها حقیقتا تاثیر بسیار اندکی ایجاد می‌کنند. بیایید روراست باشیم و روشن حرف بزنیم. DDR4 یک RAM برتر است و تمرکز ما در این‌جا بر کیفیت واقعی و کلی نسل چهارم DDR RAM در مقایسه با DDR3، همانند نسل‌های قبلی است. این موضوع به شکل بدیهی بر نیاز به ارتقای دیر یا زود متمرکز است، هرچند در این لحظه هنوز هم تفاوت زیادی بین DDR4 و DDR3 وجود ندارد که بتواند این هزینه‌ی اضافی را توجیه نماید و در برخی از موقعیت‌ها منجر به قربانی شدن مقداری از کارآیی می‌شود. اگر بتوانید DDR4 RAM را به قیمتی اندک پیدا کنید (که حالا بسیار ساده‌تر شده است) احتمالا به طور کلی گزینه‌ی بهتری خواهد بود، خصوصا اگر بخواهید یک سیستم را از ابتدا سر هم کنید. حداقل در این‌ حالت شما از یک نوع RAM استفاده می‌کنید که دوام بیش‌تری خواهد داشت.

انواع RAM و واژه‌شناسی مرتبط با آن

Cache Ram: یک نوع حافظه‌ی خاص که به عنوان یک بافر بین پردازنده و دیوایس‌های کم سرعتی مثل دیسک‌های سخت و حافظه عمل می‌کند. Cache درواقع بخشی از RAM استاندارد محسوب نمی‌شود و معمولا به شکل توکار در پردازنده‌ها یافت می‌شود و از آن با عنوان L1, L2 وغیره یاد می‌گردد.

DDR‪(Double Data rate)‬: از این واژه برای حافظه‌ی روزآمدتر که از سرعت‌های بالاتری برخوردار است استفاده می‌شود. DDR یکی از دلایلی است که کامپیوترها می‌توانند چندین اپلیکیشن را به طور همزمان و با سرعت مناسب اجرا نمایند.

(RAM(Random Access Memory: حافظه‌ی کوتاه مدت برای یک PC که برای ذخیره‌سازی داده‌ها برای استفاده‌ی سریع از آن‌ها به کار می‌رود. این نوعی از RAM است که ما در این‌جا به شکل DDR4 درباره‌اش صحبت کردیم. RAM یک نوع فّرار از ذخیره‌سازی است- بدین معنا که وقتی کامپیوتر را خاموش می‌کنید داده‌ها از بین می‌روند. در عین حال از آن با عنوان DRAM‪(Dynamic RAM)‬ نیز نام برده می‌شود و از آن‌جایی که این روزها اکثر حافظه‌ها DRAM هستند بیان RAM کفایت می‌کند. نرم‌افزار باز از RAM به منظور اجرا استفاده می‌کند، بنابراین هر چه RAM بیش‌تری داشتته باشید کارآیی PC شما بهتر خواهد بود. درنتیجه RAM سریع‌تر و کارآمدتر چیزی است که کاربران به دنبال آن هستند.

حافظه‌ی اشتراکی: حافظه‌ی اشتراکی یا Shared memory به مادربُردهایی که از GPUهای توکار برخوردار هستند و فاقد VRAM مخصوص به خود -به شکل کارت‌های ویدئویی PCI-E- هستند اتلاق می‌گردد. درعوض، آن‌ها RAM اصلی سیستم را به اشتراک می‌گذارند که مقدار آن به سخت‌افزار و تنظیمات کاربر بستگی دارد. هر چه GPU از RAM آن‌بُرد بیش‌تری استفاده نماید سایر دیوایس‌ها RAM کم‌تری در اختیار خواهند داشت.

فرکانس: معیاری برای اندازه‌گیری سرعت. این اساسا "ضربان قلب" RAM به شمار می‌رود و بر تعداد دفعاتی که می‌تواند داده‌ها را در هر ثانیه انتقال دهد حکم‌روایی می‌کند (در این‌جا 64 بیت یا در همین حدود). معمولا به شکل مگاهرتز (MHz - 1000000) سیکل در هر ثانیه- اندازه‌گیری می‌شود و درنتیجه گیگاهرتز معادل 1000MHz است. هر چه این عدد بالاتر باشد حافظه سریع‌تر خواهد بود.

تاخیر یا latency: تاخیر عبارت است از اندازه‌گیری سرعت درخواست‌های خواندن که توسط حافظه به آن‌ها پاسخ داده می‌شود. هرچه تاخیر بیش‌تر باشد درخواست‌ها کُندتر خواهند بود و بنابراین تاخیر پائین بهتر است.

(DIMM(Double/Dual Inline Memory Module: فرمت فیزیکی حافظه‌ی DDR که جایگزین SIMMs‪(Single Inline Memory Module)‬ شده است.

(VRAM(Video RAM: این عبارت است از RAM روی کارت‌های گرافیکی و نه RAM نصب شده برروی مادربُرد. سایر واژه‌هایی که به VRAM مربوط می‌شوند شامل GDDR و نسل‌های شماره‌دار گوناگون نظیر GDDR3 می‌شود.

GDDR همان RAM است که برروی کارت‌های گرافیکی آن‌بُرد پیدا می‌کنید.

 

 

افزودن دیدگاه جدید