دسته بندی: 

بازار عظیم خرید‌های آن‌لاین چگونه شکل گرفت؟ بیایید این موضوع را بررسی کنیم.

شاید فکر کنید آن لاین شدن و مرور مکان‌هایی نظیر M&S, Next, BHS, Boots یا Argos هیچ ارزشی ندارد. سایر فروشگاه‌های خیابان‌های اصلی و سایت‌هایی نظیر Amazon و eBay مدت‌ها است به اسامی بزرگی برای خرید وسائل خانگی بدل شده‌اند-حتی خرید مواد غذایی از خروجی‌هایی همچون Tesco و Sainsbury به یک تجارت الکترونیکی بزرگ بدل شده است. اینرتنت و خصوصا هر کمپانی که بتوانید فکر کنید در این فضا وجود دارد و همه آرزو دارند بدون این که شما صندلی‌تان را ترک کنید مایحتاج مورد نیازتان را به شما بفروشند. اگر بدانید باید به کجا مراجعه کنید تقریبا هیچ چیزی وجود ندارد که نتوانید به شکل آن‌لاین بخرید. ما حالا به این موضوع عادت کرده‌ایم اما این نوع انعطاف‌پذیری و سادگی استفاده همیشه در دسترس ما نبوده است. تا همین چند وقت قبل خرید آن‌لاین یک هوس زودگذر تلقی می‌شد اما اسامی بزرگ از پذیرش آن سر باز زدند. چنین پنداشته می‌شد که فروشگاه‌های خیابان‌های اصلی غیر قابل چشم‌پوشی هستند و اینترنت تنها هوسی است که قادر نیست با تجارت سنتی و فروشگاه‌هایی که مردم به آن‌ها اعتماد داشتند رقابت نماید. اوه، مردم چقدر در اشتباه بودند. خرید اینترنتی نه تنها از هر کسی بزرگ‌تر شد بلکه دورافتاده‌ترین مناطق هم می‌توانستند از آن بهره بگیرند و همین باعث شد بسیاری از فروشگاه‌های خیابان‌های اصلی از کسب و کار و تجارت بیرون بروند. صرف‌نظر از سایز، بنگاه‌های تجاری کوچک، متوسط و بزرگ به قربانیان انفجار آن‌لاین تبدیل شدند و تا به امروز هیچ راهی بهتر از اینترنت برای فروش به مشتریان وجود نداشته است. در یک یا دو دهه‌ی گذشته همه‌ی این اتفاقات چگونه رخ داد؟ چه چیزی پایه‌های خرید آن‌لاین امروزی را شکل داد؟ اینترنت چگونه چنین تاثیر عظیمی بر کمپانی‌ها داشته که تجارت از فروشگاه‌های اصلی خیابان‌های بزرگ به فضایی کوچک و استفاده از دیوایس‌ها و کامپیوترها منتقل شده است؟ بیایید با هم ببینیم همه‌ی این‌ها چطور رخ داد.

دهه‌ی 60

اگرچه ممکن است هیچ ارتباط مستقیمی به  خرید آن‌لاین که امروز آن را تجربه کرده‌ایم نداشته باشد و شاید حتی نتوان آن را بذری در این بازه‌ی زمانی به حساب آورد اما EDI‪(Electronic Data Interchange)‬ مکان خوبی برای آغاز سفر ما به شمار می‌رود. این تکنولوژی در دهه‌ی 1960 میلادی خلق شد و به تراکنش‌های مالی اجازه می‌داد بین کمپانی‌ها انجام گیرد و براساس گزارش‌های موجود، صنعت اولین جایی که بود که از این تکنولوژی بهره‌مند شد. این نوع ارتباط که تجارت را تسهیل می‌کرد بسیار ساده و ابتدایی بود اما یکی از اولین مثال‌ها و نمونه‌های انجام فعالیت‌های تجاری به شکل الکترونیکی بود و به همین علت از اهمیت زیادی برخوردار است. اگرچه مشتریان از آن استفاده نمی‌کردند و فقط به تراکنش‌های تجاری محدود بود. درسال 1979 بود که اولین نمونه از تجارت الکترونیکی واقعی برای عموم مردم خلق شد. مایکل آلدریچ که او را مغز متفکر پشت اولین نمونه‌ی تجارت الکترونیکی می‌دانند مسئولیت ایجاد اولین فروشگاه الکترونیکی مواد غذایی را به عهده داشت. براساس گزارش‌های مربوط به آن دوارن، او این کار را بعد از بازدید از یک سوپرمارکت با همسرش انجام داد. طی سفر او، ایده‌ی فروش مواد غذایی به مردم با استفاد ه از تلفن‌ها و کامپیوترها به ذهنش خطور کرد. البته ست‌آپ او براساس استانداردهای امروزی بسیار خام و ساده به نظر می‌رسد زیرا او از نظر تکنولوژی محدودیت‌های زیادی داشت اما ایده‌ی اصلی فروش آن‌لاین آن‌جا بود و این را به یک رویداد بسیار مهم در تاریخ تکنولوژی و کامپیوتر بدل ساخت. این ایده به طور همزمان در Videotex که یک تکنولوژی طراحی شده برای تحویل اطلاعات متنی به کاربران نهایی بود نیز متبلور شد. Videotex یا Interactive Video Text ایده‌‌ای بود که بسیاری از کمپانی‌ها به آن علاقه داشتند و برای ارسال متن به یک ترمینال یا اغلب یک تلویزیون از طریق مودم طراحی شده بود. این ایده شبیه تله‌تکست بود که از دهه‌ی 1970 برروی تمامی تلویزیون‌ها در دسترس قرار داشت اما از آن زمان به بعد ادامه نیافت و بله دُرُست حدس زدید: توسط اینترنت از بین رفت. شاید یکی از اولین پپیاده‌سازی‌های موفق از این نوع تکنولوژی در بازار خُرده‌‌فروشی در TRACs یا Thompson Reservation and Administration Control System نهفته باشد. این سیستم  اساسا واریاسیونی از Videotex توسعه داده شده توسط آژانس مسافرتی Thompson Holidays بود. در سال 1981، 66 آژانس مسافرتی در سرتاسر کشور شروع به استفاده از این اختراع کردند که به آژانس‌ها اجازه می‌داد همه چیز را برروی یک سیستم کامپیوتری شده ثبت نمایند. داده‌ها می‌توانستند از بانک اطلاعاتی مرکزی بیرون کشیده شوند و این به پرسنل اجازه می‌داد به مشتریان کمک نمایند. از آن به عنوان اولین مثال تجارت الکترونیکی بیزنس به بیزنس (B2B یا business to business) یاد می‌شود و اگرچه صِرفا به مسافرت محدود می‌شد اولین گام مهم و بزرگ به سمت مسیر بازار آن‌لاین امروزی به شمار می‌رود.

Vive LA Minitel

قدم بعدی در سال 1982 در فرانسه و به شکل Minitel برداشته شد. این دیوایسی بود که اغلب گفته می‌شود بسیار شبیه دیوایس تجارت الکترونیکی قبل از دوران اینترنت که حالا در اختیار داریم است و سریعا به یک موفقیت عظیم در فرانسه تبدیل شد. این یک سیستم خرید کاملا آن‌لاین بود که شامل یک دایرکتوری قابل جست‌و‌جو و چت، قبل از استفاده از سیستم‌های تلفن سنتی که امروز به شکل گسترده از آن استفاده می‌کنیم می‌شد. این تکنولوژی در عین حال در بریتانیا نیز در دسترس قرار گرفت، اگرچه به اندازه‌ای که در کشور اصلی موفقیت کسب کرد موفق نبود. چیزی که در بریتانیا تاثیری زیادی بر جای گذاشت رویدادی بود که در 1984 رخ داد. Tesco، در حرکتی که می‌توان آن را پیشتاز خرید آن‌لاین محصولات غذایی که امروز از آن استفاده می‌کنیم دانست، Mrs Jane Snowball را ایجاد کرد که به اولین روش خرید از خانه تبدیل شد. خوب، حداقل گزارش‌ها چنین چیزی را بیان می‌کنند. این به واسطه‌ی اولین سیستم خرید آن‌لاین B2C‪(Business-to-shopper)‬ امکان‌پذیر شد. Tesco از این برای فروش محصولاتی که از یک سبد خرید آن‌لاین بهره می‌گرفتند استفاده کرد. البته این سیستم بعدا به ترولی خرید آن‌لاین بدل شد در حالی که سبد هنوز هم توسط بسیاری از سایت‌های آن‌لاین شامل غول‌هایی نظیر Amazon مورد استفاده قرار می‌گیرد. CompuServe اسم بزرگ بعدی بود که در این حوزه قدم گذاشت و باعث به وجود آمدن نقطه عطف بزرگی شد. این به شکل Swerg، جامعه‌ای از توسعه‌دهنده‌هایی که وندورهایی را گرد هم آوردند تا یک بازار آن‌لاین را شکل دهند ایجاد شد. با استفاده از حساب‌های تجاری، محصولات می‌توانستند به شکل الکترونیکی به سایر کمپانی‌هایی که در صنعت فعال بودند فروخته شوند. در عین حال شامل یک گام عظیم بزرگ و رو به جلو در کسب و کار الکترونیکی هم بود: یک سیستم پرداخت ایمن.

صرف‌نظر از چیزی که به دنبال خریدش هستید، نوع کاربری‌تان یا این که در کجای جهان هستید، نکته‌ای که وجود دارد این است که هر فردی نیاز دارد نه تنها به شکل آن‌لاین خرید کند بلکه در ابتدا باید آن‌لاین شود. گذشته از کانکشن اینترنتی شما، موضوع به مرورگر و البته به خود اینترنت مربوط می‌شود. این لحظه‌ی به یاد ماندنی در 1990 و زمانی که مردی که احتمالا چیزهای زیادی درباره‌اش شنیده‌اید و تیم برنرز لی نام داشت به شکل وب جهان گستر به وقوع پیوست. بعدا به Nexus تغییر برند داد و شامل ویرایش‌گری برای کُدنویسی وب‌سایت‌ها می‌شد. ورود به یک روش گرافیکی برای مرور اینترنت یک رخداد عظیم بود و در سال 1991 و زمانی که National Science Foundation شبکه‌ای را برای کاربران تجاری باز کرد دنبال شد. قبلا، این سیستم به روی کاربران عمومی بسته بود اما به دنبال این حرکت میلیون‌ها میزبان در سرتاسر جهان گرد هم آمدند و اینترنتی که ما می‌شناسیم شکل گرفت. 1991 در عین حال شاهد رسیدن Gopher بود: اولین مرورگر point and click که توسط دانشگاه مینه‌سوتا خلق شده بود. اهمیت ایجاد یک نقطه و کلیک برروی رابط گرافیکی کاربر یا GUI برای مرور اینترنت را نمی‌توان به راحتی نادیده گرفت. بدون آن، این رسانه نمی‌توانست در دسترس عموم قرار گیرد و دُرُست مثل Windows 3.11 که نهایتا باعث شد صنعت سیستم عامل‌های گرافیکی را جدی بگیرد، مرورگر point and click نیز دقیقا کار مشابهی انجام داد. یک رویداد مهم دیگر با مرورگر Netscape جان گرفت. این مرورگر قبلا محبوب که حالا از دنیا رفته و دفن شده است مجوزهای رمزگذاری را معرفی نمود. این کار باعث شد تا مردم بتوانند داده‌ها را به شکلی امن مبادله نمایند. به عنوان اولین شکل اصلی و مهم امنیت آن‌لاین، این مرورگر مسیر چیزی که تجارت آن‌لاین الکترونیکی را به یک واقیعت بدل کرد هموار نمود: Secure Socket Layer یا SSL که هنوز هم برروی اینترنت امروزی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در بین اولین فعالیت‌های تجاری که از این روش‌های جدید تعامل آن‌لاین بهره گرفتند سرویس‌های تحویل پیتزا نظیر Pizza Hut و سایر حوزه‌های تجاری نظیر فروش اتوموبیل قرار داشتند. سال 1994 از نظر تاریخی سال بزرگ و بسیار مهمی در تاریخ خرید آن‌لاین به شمار می‌رود. این اساسا به واسطه‌ی وجود این واقعیت است که یک کمپانی کوچک به نام Amazon شکل گرفت. این وب‌سایت، که حالا یکی از بزرگ‌ترین خُرده‌فروشان آن‌لاین جهان است زندگی خود را از یک فروشگاه کتاب نسبتا متوسط آغاز کرد که کتاب‌ها را براساس مرتب‌سازی John Ingram از کتاب‌های Ingram به فروش می‌رساند. این سایت به آهستگی و با یک طرح سوددهی پنج ساله آغاز شد اما نهایتا به یک موفقیت تجاری عظیم تبدیل گردید. تا سال 1995 استفاده از اسامی دامنه‌ها به شکل آن‌لاین رایگان بود. هر کسی می‌توانست یک اسم دامنه‌ی جدید ثبت کند و بدون نیاز به پرداخت هزینه آن را عملیاتی کُنَد. این موضوع در 1995 تغییر یافت و NSF‪(National Science Foundation)‬ شروع به دریافت هزینه برای ثبت دامنه کرد. این هزینه در آن زمان به طور متوسط حدود 100 دلار برای یک ثبت دو ساله بود. در ژانویه‌ی همان سال Yahoo.com ثبت شد و به محبوب‌ترین موتور جست‌و‌جوی زمان خود تبدیل گردید و درهای زیادی را به روی تجارت الکترونیکی یا eCommerce گشود زیرا روشی ساده برای جست‌و‌جوی آیتم‌ها یا وندورهای خاص در اختیار کاربران قرار می‌داد. اوه، و طی این دوره‌ی زمانی یک اسم دیگر رخ نمود: AuctionWeb. این وب‌سایتی بود که به کاربران اجازه می‌داد کالاهای خود-نو و کهنه- را از طریق یک بازار مشترک به سایر کاربران بفروشند. آیا یک مفهوم آشنا به نظر می‌رسد؟ باید همین‌طور باشد زیرا نهایتا اسم خود را به eBay تغییر داد؛ بقیه‌ی داستان به تاریخ مربوط می‌شود. به جلوتر و 1998 که بیاییم، به سالی می‌رسیم که نه تنها فروش آن‌لاین را توسعه می‌دهد بلکه باعث تحول و تکامل خودِ اینترنت هم شده است: رسیدن Google. سپتامبر سال 1998 شاهد شروع سفر غول موتور جست‌و‌جوی اینترنتی آتی و تبدیل شدن آن به مشهورترین اسم جهان امروزی است. گوگل به سرعت تمامی جنبه‌های جست‌و‌جوی موجود را در بر گرفت و نه تنها خیلی‌ها از آن به عنوان قابل اعتمادترین و قابل استفاده‌ترین موتور جست‌و‌جو یاد می‌کردند بلکه به طور همزمان به رشد و توسعه‌ی خریدو فروش آن‌لاین نیز کمک کرد. Google مترادف اینترنت شد و به نقطه‌ای رسید که اسم خود کمپانی به یک فعل و به معنای "جست‌و‌جو برروی اینترنت" تبدیل گردید. به دنبال این، و شاید یک نقش‌آفرین مهم دیگر در تجارت الکترونیکی پا به عرضه گذاشت. در 1998 PayPal نیز راه‌اندازی شد (در حال حاضر صاحب آن eBay است که آن را چهار سال قبل در 2002 به تملک خود در آورد). PayPal که حالا یکی از محبوب‌ترین روش‌های پرداخت آن‌لاین و یکی از سایت‌هایی است که بسیاری از کمپانی‌های سرتاسر جهان-کوچک و بزرگ- از آن پشتیبانی می‌کنند امکان پرداخت ایمن را برای خرید آیتم‌ها برای کاربران فراهم می‌کند و بدون آشکار نمودن جزئیات حساس اطلاعات بانکی بر مدیریت آن‌لاین پول برای هر کمپانی که از آن استفاده می‌کند کنترل دارد.

ظهور و گستردگی سریع و پتانسیل بدیهی اینترنت باعث جلب سرمایه‌های بسیاری زیادی از سوی سرمایه‌گذارن شد. دهه‌ی 1990 شاهد سرمایه‌گذارانی بود که با اعتقاد به این که هر مقدار پولی که برروی اینترنت قرار داده شود در درازمدت بازگشت سرمایه را در پی خواهد داشت برروی آینده قمار می‌کردند. زیاده‌خواهی و حرص و طمع رخ داد، تعهدات زیادی انجام گرفت و رویای سودهای کلان بدین معنا بود که ما ناگهان شاهد سرمایه‌گذری‌های عظیم برروی اینترنت بودیم. متاسفانه حول و حوش سال 2000 همه‌ی این‌ها غلط از آب در آمد. انفجار معروف dotcom که باعث سقوط ارزش سهام بسیاری از کمپانی ها شد رخ داد و اکثر کمپانی‌ها را در موقعیتی قرار داد که اساسا می‌توانستند با استفاده از یک پسوند e یا پیشوند .com ارزش واقعی خود را به شکلی غیرواقعی بالا ببرند. این جایی بود که همه چیز غلط از آب در آمد. بسیاری از این کمپانی‌ها در تغییر قرن و شروع هزاره‌ی سوم میلادی شکست خوردند و یک افکت دومینو در بازار ایجاد شد و قیمت سهام به همان اندازه که سریعا رشد کرده بود (اگر نه سریع‌تر) افت نمود و پول‌ها از دست رفت. این تاثیر بسیار جدی بود و بسیاری از کمپانی‌ها و سرمایه‌گذاران نتوانستند از این سقوط جان سالم به در برند. آن‌هایی که جان به در بردند هنوز هم ضرر و زیان زیادی را تجربه می‌کردند اما تا حدودی توانستند از این مهلکه رها شوند. حتی تعداد کمی از آن‌ها مثل Amazon و Google که قبلا اشاره کردیم از قبل بزرگ‌تر شدند.

حباب dotcom برای اکثر کسانی که با آن درگیر شدند نتیجه‌ی بدی در بر داشت اما در عین حال نشانه‌ای از این بود که خرید و فروش آن‌لاین به یک کسب و کار بزرگ تبدیل شده است. در حالی که داشتن یک اسم اینترنتی، مثلا .com برروی نام کمپانی شما دیگر تضمینی بر جذب عظیم سرمایه نبود، هنوز هم برای تشویق به فروش‌های بالقوه کفایت می‌کرد. در حالی که این حباب نشان داد که برای موفق شدن به چیزی بیش‌تر از یک اسم اینترنتی نیاز است و آن تجارت الکترونیکی به این سادگی محقق نمی‌شود باعث شد نیم نگاهی به آینده بیندازیم. دُرُست مثل شکست بازی‌های ویدئویی در دهه‌ی 80 که منجر به تبدیل شدن صنعت بازی به یکی از بزرگ ترین صنایع در جهان شد، همین نکته درباره‌ی انفجار حباب dotcom و در ارتباط با eCommerce رخ داد. تجارت الکترونیکی مثل یک ققنوس از خاکستر بلند شد.

به دنبال بحران dotcom عدم قطعیت‌های قابل درک و بسیار زیادی در بازار اینترنت به وقوع پیوست و این مسئله بر فروش‌های آن‌لاین نیز تاثیر گذاشت. هرچند همان‌گونه که اشاره کردیم، چیزهایی بودند که این طوفان را مدیریت کردند و همان‌گونه که وضعیت امروز به ما می‌گوید، eCommerce یکی از آن‌ها بود. در 2003 Amazon اولین سود سالانه‌ی خود را گزارش داد و دوباره به بازار سهام بازگشت. این نشانه‌ای روشن از این بود که کسب و کار آن‌لاین دوباره در حال رشد است و خون زندگی به بازار برگشته است. بسیاری از فعالیت‌های تجاری آن را دنبال کردند و صنعت آن‌لاین یک بار دیگر شروع به پایدار شدن کرد. اگرچه کلید اصلی در این‌جا یک روش جدید سرمایه‌گذاری بود. آن‌هایی که پول‌شان را برروی فعالیت‌های تجاری آن‌لاین مشترک سرمایه‌گذاری کرده بودند این کار را با احتیاط تمام انجام دادند و می دانستند که فرقی نمی‌کند eCommerce تا چه حد می‌تواند امیدبخش باشد زیرا همه جور احتمال برای خراب شدن کارها وجود داشت. پیشنهادهای سرمایه‌گذاری وسوسه‌کننده متوقف شدند (اگرچه همیشه کسی هست که بخواهد تاس بیندازد) و این منجر به یک اساس مالی بسیار پایدار برای بازار آن‌لاین شد و اطمینان داد یک انفجار dotcom دیگر رخ نخواهد داد. این در کنار آشنایی بسیار بیش‌تر با نکات فنی کسب و کار آن‌لاین بدین معنا بود که e-somethung.com بودن دیگر به معنای جذابیت نیست و در عین حال مسیر ما را به سمت eCommerceی که حالا از آن برخوردار هستیم هموار نمود.                                                                                                                                                                                 

دهه‌ی 2000 شاهد رشد بزرگی در یک سطح غیرموازی هم بود و طی این زمان بزرگ‌ترین اسامی صنعت شروع به محکم کردن جای پای خود نمودند. در عین حال دُرُست مثل هر کمپانی که حضوری آن‌لاین دارد؛ از خمیردندان گرفته تا اتوموبیل‌های اسپرت؛ تعداد کمی کمپانی هم وجود دارند که فاقد وب‌سایت و فروش‌های آن‌لاین هستند- و با وجود کمپانی‌هایی نظیر Amazon که گردش مالی بیش‌تر از 2.5 تریلیون دلار را در سال 2009 گزارش داده‌اند شما می‌توانید مطمئن باشید که eCommerce قرار نیست جایی برود. البته موفقیت بسیاری از فعالیت‌های آن‌لاین به این واقعیت مربوط می‌شود که آن‌ها در مسیر فعالیت‌های خود هزینه‌های کم‌تری دارند و یا به مرزهای جغرافیایی محدود نمی‌شوند. کمپانی‌های آن‌لاین از منظر فروش کل جهان را در سر انگشتان خود دارند و تا زمانی که یک کمپانی به خوبی اداره شده و کار کُنَد، و روشی مشخص برای انتقال کالاهای خود به سایر کشورها داشته باشد از نظر سوددهی با هیچ محدودیتی مواجه نخواهد بود. به عنوان یک کتاب‌فروشی کوچک که طی مدت فقط 20 سال به تسلط جهانی دست پیدا کرده است Amazon مثالی بسیار عالی از عظمت تجارت آن‌لاین است و این فقط یکی از چندین کمپانی است که چهره‌ی فروش را تغییر داده‌اند.

دایره‌ی کامل

برای این که بحث خود را به پایان برسانیم باید به اولین فروشنده‌ی آن‌لاین برگردیم: Mrs Snowball. خوب، تقریبا... Tesco Direct که در سال 2000 راه‌اندازی شد نهایتا به یکی از چند سرویس تحویل مواد غذایی که هنوز هم سوددهی دارند تبدیل شد. آن سفر پر ماجرا ما را با یک بخش خُرده‌فروشی که با چیزی که قبلا بود تفاوت بسیار زیادی دارد روبرو می‌سازد که اساسا حیرت‌انگیز است. اینترنت چهره‌ی بازار خرده‌فروشی را تغییر داده است و روش خرید کاربر متوسط را عوض نموده است، خواه غذا، بازی، تعطیلات، کتاب یا حتی خانه باشد.

Gaming

اگرچه ممکن است بسیار عجیب به نظر برسد اما مدتی طول کشید تا بازی‌های ویدئویی که گزینه‌ی بسیار مناسبی برای فروش آن‌لاین به شمار می‌روند اینترنت را به عنوان یک پلتفرم عالی برای فروش به طور کامل در آغوش بگیرند و بپذیرند. در حالی که بسیاری از فروشنده‌های آن‌لاین همیشه بازی‌ها را به شکل فیزیکی به فروش رسانده‌اند، فقط در همین اواخر بود که آن بازی‌ها از طریق پرتال‌های آن‌لاین به شکل کاملا دیجیتال عرضه و فروخته شدند. سرویس‌هایی همچون Valve Steam و اسامی بزرگی مثل Xbox Live و PlayStation که در حوزه‌ی ساخت و عرضه‌ی کنسول‌های بازی فعالیت و بر بازار تسلط دارند حالا بازی‌ها را به شکل آن‌لاین و دانلود شده می‌فروشند و نیاز به بازدید از فروشگاه‌ها یا حتی انتظار برای تحویل از طریق پُست را حذف کرده‌اند. بازی‌ها خریده می‌شوند و سریعا برای دانلود در دسترس قرار می‌گیرند. این نشانه‌ی دیگری از یک دوران و بخش دیگری از بازار است که اینترنت آن را به شکل ریشه‌ای تغییر داده است.

 Steam موفق‌ترین سرویس خرده‌‌فروشی بازی‌های آن‌لاین به شمار می‌رود.

 

رسانه‌های اجتماعی

رشد انفجاری استفاده از رسانه‌ی اجتماعی در سال‌های اخیر ممکن است در ابتدا ربطی به فروش آن‌لاین نداشته باشد اما ارتباطی که در این‌جا وجود دارد غیر قابل انکار است. رسانه‌ی اجتماعی گروه‌های بسیار متنوعی از مردم را به فضای آن‌لاین جلب کرده است، حتی آدم‌هایی که ممکن است قبلا هیچ تجربه‌ای با اینترنت نداشته باشند. همین موضوع به تنهایی بدین معنا است که حالا مشتریان آن‌لاین بالقوه بیش‌تری وجود دارد که در مقایسه با گذشته بسیار بیش‌تر شده‌اند و استفاده از رسانه‌ی اجتماعی برای تبلیغات و پخش اطلاعات به یک ابزار به شدت ارزشمند برای بازاریابی بدل شده است. دُرُست مثل کمپانی‌هایی که همه جا وب‌سایت‌های خود را افتتاح می‌کنند، صرف‌نظر از نوع فعالیت تجاری‌شان، حالا همه‌ی کمپانی‌ها حساب‌های رسانه‌ی اجتماعی خودشان را دارند و از این راه می‌توانند به مشتریان بیش‌تری دست پیدا کنند. نیازی نیست اشاره کنیم که رسانه‌ی اجتماعی شاید بزرگ‌ترین تاثیر را بر فروش آن‌لاین داشته است.

 یک رسانه‌ی اجتماعی مثل Facebook از طُرُق زیادی به رشد فروش آن‌لاین کمک کرده است.

 

 

 

Web 2.‎0

Web 2.‎0 یکی از جنبه‌های مهم پشت فروش آن‌لاین است اما به رشد eCommerce نیز کمک کرده است. به واسطه‌ی توانایی رشدیافته‌ی ارائه‌ی تعامل و خلق که در Web 2.0 وجود دارد این توانایی در کنترل محتوای ایجاد شده توسط کاربر و تعامل بیش‌تر، یکی از بزرگ‌ترین آرزوهای افراد حرفه‌ای در حوزه‌ی بازاریابی بوده است. Web 2.0 اساسا مسئولیت رشد سایت‌های رسانه‌ی اجتماعی و همچنین سایت‌های عظیمی همچون YouTubeرا عهده‌دار بوده است. بلاگ‌ها و سایر سایت‌های شخصی نیز به دنبال Web 2.0 به منصه ظهور رسیدند و این ابزار برای تقویت فروش آن‌لاین مورد استفاده قرار گرفته‌ و مسیری برای یک موج جدید از انتقادات و آدم‌هایی که می‌توانند حرف‌های بد و خوبی درباره‌ی یک محصول بگویند باز کرده‌ است. حالا دیگر تبلیغات فقط محدود به ظاهر شدن برروی سایت‌های حرفه‌ای و مشهور نیست و کسانی که از YouTube یا سایت‌های کوچک استفاده می‌کنند به شکلی عادی و روتین محصولات و سرویس‌های آن‌لاین را تبلیغ می‌نمایند.

 

 

 

افزودن دیدگاه جدید