مادربورد

دسته بندی: 

بیایید نگاهی داشته باشیم به مادربوردهای بی نظیر رایزن، می خواهیم بدانیم این مادربوردها چه چیزی برای ما به ارمغان آورده اند.
اکنون ما به زمانی نزدیک می شویم که بیم و هراس از تست های بسیار دقیق سالیانه مادربوردها در دل سازندگان این قطعات کامپیوتری رخنه کرده است. یک طراحی تازه و یک پلت فرم نوین، که با عدم قطعیت ها، نسخه های جدید BIOS، و هر گونه اشکال و خطا، عجین شده است. این موارد یک باتلاق جهنمی برای کسانی به شمار می روند که وضعیت سخت افزارها را مورد بررسی قرار می-دهند. در واقع بیشتر صنایع این روزها دچار بیم و هراس شده اند، زیرا این به آن معنا است به دلیل استرس و فشاری که روی کاربران صنعتی وجود دارد، دست کم تا دو هفته صنایع از سلامت روان برخوردار نیستند.
چرا ما باید خود را در چنین وضعیتی قرار دهیم؟ ما این کار را به خاطر شما انجام می دهیم، به خاطر خوانندگان خود، و البته به این دلیل که ما به وسیله کنجکاوی حاکم بر همه انسانها تهییج می شویم، به دیگر سخن، ما به واسطه تمایل خود کاربران در این راه گام می نهیم. این درست مانند آن است که بپرسیم: "معنای زندگی چیست؟" یا اینکه "سس سیچوان مک دونالد که در سال 1998 میلادی مورد استفاده قرار می گرفت، چه طعمی داشت؟" ما به دنبال آن هستیم تا دریابیم کدام مادربورد، بهترین در نوع خود می باشد، و مهمتر از همه این که کدام مادربورد برای شما مناسبتر است.
شرکت ای ام دی با ارایه مادربورد رایزن توانسته است در گستره بازار سخت افزار کامپیوتر، جایگاه ویژه ای را برای خود فراهم سازد. به طور پیش فرض، پردازنده ها خود رقابتی را با Broadwell-E اینتل، یکی از آخرین مدل های دسک تاپ، آغاز کرده اند، این رقابت هم در گستره کارایی پردازنده های تک هسته ای است و هم پردازنده های چندهسته ای، تراشه هایی که ارزش آنها حدود هفتصد دلار می-باشد چیزی فراتر از ارزش تراشه های ارزان قیمت سری هفت. اما، این تراشه ها وابستگی زیادی به مادربورد Z170 Skylake دارند، و با قیمتی که رقبای آن پیشنهاد می دهند جایی در کنار خطوط مستقیم PCLe 3.0، SATA یا M.2 ندارد. این بورد به طور کامل از چنین اکوسیستمی برون قرار می دهد، حتی این تراشه از سال گذشته در قیاس با دیگر همتایان خود تا به امروز از قیمت بالایی برخوردار می باشد.
 
این مورد دقیقا به چه معنا است؟ شاید زیاد انتظار شنیدن این پاسخ را نداشته باشید. اگرچه به نظر می رسد در برخی زمینه ها تراشه های رایزن نسبت به همتایان اینتل خود ضعیفتر است، اما شما باید این نکته را هم در نظر داشته باشید که چه کسانی از این تراشه ها بهره می گیرند. برای گستره وسیعی از کاربران، یک M.2PCLeSSD تنها، یک مجموعه کامل از ساتا، و دو جی پی یو که در گستره x8/x8 کار می کنند – می توانند بسیار سودمند باشند. به ویژه هنگامی که شما در خواهید یافت که Nvidia دیگر SLI دو مسیره را پشتیبانی نمی کند. 
 
پلت فرم AM4
 
در این بخش تلاش می شود تا برای رضایت خاطر خوانندگان آخرین مدل مادربورد ارایه شده توسط AMD مورد نقد و بررسی قرار گیرد
 
تراشه ها
 
رایزن کل پنج تراشه را در اختیار دارد، هر کدام از آنها برای منظوری در نظر گرفته شده اند. یکی از تراشه های آن تراشه آخرین مدل X370 است، که آخرین مدل سیستم های ذخیره سازی داده ها، قطعات NVMe، و به طور پیش فرض اورکلاکینگ را پشتیبانی می کند. تراشه B350 مدل کاهش یافته X370 به شمار می رود که به طور پیش فرض SLI/Xfire در حالت disable قرار دارد، اما هنوز هم برای اورکلاک کردن به کار می رود. پس از آن تراشه A320 است، این تراشه تا اندازه کمی یو اس بی را پشتیبانی می-کند، و برای اورکلاک کردن به کار گرفته می شود. سرانجام، دو تراشه ای که انتشار نیافته اند، و هنوز ما نتوانسته ایم آنها را ببینیم، این تراشه ها برای این منظور طراحی شده اند که با قطعات کوچک مانند: X300 و A300 کنش داشته باشند. 
اگرچه ما تاکنون هیچ کدام از مادربوردهای X300 یا A300 را ندیده ایم، پرسشی که ذهن ما را به خود مشغول ساخته است جایگاه این مادربوردها در این رده بندی می باشد. ما در حال حاضر یکی از محصولات شرکت بایوستر، یعنی مادربورد X370 ITX را مورد بازبینی قرار داده ایم – این مادربورد به طور بحث برانگیزی دارای کوچکترین شکل مادربورد در بین همتایان خود در زمینه سیستم های پردازشی می باشد. بنابراین، ما به سادگی نمی توانیم بگوییم که مادربوردهای X300 و A300 با این شرایط سازگاری دارند. اما می دانیم که این مادربوردها به طور محدود می توانند یو اس بی را پشتیبانی نمایند، و تقریبا هیچگونه پشتیبانی برای ساتا اکسپرس وجود ندارد، باید به این نکته نیز اشاره کرد که مادربوردهای کوچکتر نیز در خط تولید قرار دارند، به ویژه آن دسته از مادربوردهایی که برای تجهیزاتی مانند کنسول ها به کار می روند. آیا این امکان وجود دارد که از آنها برای PS5 یا Xbox Two بهره برد؟ تنها زمان می تواند پاسخ این پرسش را مشخص نماید.
 
قابلیت دسترسی
 
در حال حاضر نباید انتظار داشت شمار زیادی از این مادربوردهای نوین در دسترس کاربران قرار گیرد، به ویژه کاربرانی که ادعا می کنند فرصت کافی برای بررسی پردازنده های مادربورد رایزن نداشته اند و یا اطلاع دقیقی از هشدارهایی که درباره این مادربورد داده شده ندارند. انتظار می رفت در گام نخست تنها هزار تراشه به بازار عرضه گردد و در ماه بعد شمار آن به ده هزار تراشه برسد. در حقیقت، ای ام دی اینگونه عمل نکرد بلکه در گام نخست ده هزار تراشه را روانه بازار ساخت و در گام بعدی یک میلیون از این تراشه ها را عرضه نمود.
هم اکنون، بوردهای 16 X370 در دسترس کاربران قرار دارد، که گستره قیمت آنها از یکصد و بیست دلار آغاز و به سیصد و سی دلار می رسد، همه آنها در رده ATX جای دارند، مادربوردهای 19 B350 ترکیبی از ATX و micro ATX هستند، و گستره قیمت آنها بین هفتاد دلار تا یکصد و سی و دو دلار است، و بورد تک A320، Gigabyte GA-A320M حدود هفتاد دلار قیمت دارد.
 
دستگاه شایعه X399
 
حتی اگر ای ام دی تنها به آزمایشگاه ما اجازه داده باشد که از رایزن استفاده کنیم، اما این شایعه به سرعت در حال گسترش است که مغزهای متفکر و طراحان اصلی این شرکت قصد دارند امسال تا گونه ای از HEDT هم در پردازنده ها و هم در تراشه های خود را روانه بازار سازند، و به احتمال زیاد زمان عرضه آن مصادف باشد با برگزاری Computex در تایوان. فرضیه آن است که این محصول سبب کاهش گونه های دیگر شرکت ای ام دی از قبیل Naples server architecture می شود. این محصول در قالب گونه های شانزده، دوازده و ده هسته ای به بازار خواهند آمد، پردازنده های آن باید به طور کامل پرداخت تصویری را از بیم می برد و سی پی یوی آن به مسایل پردازشی حساسیت بیشتری دارد.
اگر این تراشه ها هر چیزی شبیه به همتای خود یعنی Naples باشد، شما می توانید از ای ام دی انتظار داشته باشید که به سوی زیرساخت های سرور-محور حرکت نماید، و تراشه ها را رها سازد و به جای آن گزینه لاین های مستقیم به تراشه که به کمک 48 و 64 PCLe 3.0 انجام می پذیرد، را برگزیند. اما هنوز اطمینان نداریم که آیا این مورد به یک سوکت LGA، مانند Naples می رسد، یا با سوکت معمولی AM4 PGA کار می کند... اما، چرا ما به این گونه HEDT نوین رایزن نیاز داریم؟ به ویژه آن هم زمانی که هسته ها با یکدیگر در رقابت هستند و به طرز خنده داری شاهد رقابت اینتل در ساخت هسته های گرانقیمت می باشیم؟ خوب، به طور خلاصه بگویم، X399 مانند پلی بین سرورهای AMD’s Naples SoC platform و Ryzen’s X370 gaming/rendering عمل می کند. برای کسانی که دوست ندارند شاهد خرد شدگی در آهنگ فریم های خود باشند، اما به جای پرداخت حرفه ای تصویر، می توانند از X399 بهره گیرند، X399 کلید مشکل انها به شمار می رود. در مقابل Ryzen 7 1800X، قرار دارد این تراشه ها حافظه چهار کاناله، پشتیبانی بهتر PCLe، کلاکهای پایین تر را پیشنهاد می دهند که منجر به کارایی بالاتر در فرآیند پردازش می شود.
در حال حاضر این موضوع تنها در حد یک گمانه زنی باقی مانده است، اما در نظر داشته باشید اگر چنین چیزی به وقوع پیوندد تا چه اندازه جالب خواهد بود. بیایید بی پرده سخن بگوییم، یک تراشه شانزده هسته ای رایزن با همان قیمتی عرضه خواهد شد که تراشه Intel Core i7-6900K داراست، به این ترتیب رقابت از بین خواهد رفت هنگامی که آن برای انجام کاربردهای پر تقاضا وارد میدان شود.
 
خوب، بد، منحصر به فرد
 
بررسی ها دقیقا نشان می دهند تراشه های AM4 شرکت ای ام دی به چه سویی می روند
 
خوب
 
از آغاز، اینگونه به نظر می رسید شرکت ای ام دی هنگامی که به جمع شرکت های تولید کننده اتصالات تراشه پیوست، یک شرکت شکست خورده و از پیش بازنده باشد. نبود راه های PCLe 3.0 روی تراشه ها، و پشتیبانی محدود ساتا و یواس بی (صرفنظر از USB 3.1 اضافی آن)، به نظر نمی رسد این ویژگی هایی که برشمردیم برای تیم طراحی و مغز متفکر این شرکت نمی تواند یک کارنامه درخشان به شمار آید.
اما شما باید از خود بپرسید، چه کسی تاکنون توانسته از  اتصالات کامل مادربورد بهره گیرد؟ هنگامی که شما این مادربورد را از نزدیک مورد بررسی قرار می دهید، درخواهید یافت که آن از ده درایو سخت ساتا یا بیشتر، چندین M.2 PCLe SSDs، بهره می-گیرد و بنابراین آن در قامت مادربوردهای سری X99 روی آخرین مدل پلت فرم ها آشکار می گردد. برای گستره وسیعی از کاربران و هر کسی که از نظر مالی توانایی داشته باشد، یک M.2 PCLe SSD تنها و چهار درگاه SATA 6Gb/s برای کل زمان عمر هر سیستمی کافی به نظر می رسد، حتی سیستمهایی که ارتقا و بسط می یابند. به همین دلیل است که ما اغلب ITX form factorای روی ATX پیشنهاد می دهیم، زیرا شما به این سطح از فزونی نیاز ندارید.
حقیقت زیبایی که درباره پلت فرم AM4 وجود دارد مربوط است به پردازنده های آن. اگرچه برای نخستین بار نیست که ما متمم کاملی از I/O را به طور مستقیم روی تراشه دیده ایم، اما بر خلاف آن، برای نخستین بار است که چنین تراشه ای را با این قیمت پایین می بینیم، هر یک از رایزن های سری 7، 5 و 3 دارای بیست انشعاب PCLe 3.0 می باشد. شانزده انشعاب آن برای گرافیک در نظر گرفته شده، درست مانند طراحی مادربوردهای کنونی اینتل، و چهار انشعاب دیگر به طور کامل برای NVMe یا تجهیزات SATA مجزا گردیده اند، که با این کار تاخیر کارکرد بین تجهیزات و تراشه کاهش می یابد.
 
مادربورد بد
 
همانطور که گفتیم، حتی با داشتن انشعاب های PCLe روی تراشه های خود، باز هم ای ام دی هنوز دارای کاستی هایی است که سبب می شود تا مادربورد های این شرکت در زمینه اتصالات در حد یک مادربورد معمولی جلوه نماید. با X99 شرکت ای ام دی عنوان بی پروا و جسور خود را نگاه داشته است، این محصول به واسطه انشعاب های PCLe و پشتیبانی از یواس بی/ساتا، هنوز مورد توجه کاربرانی است که به طور حرفه ای در زمینه کارهای سه بعدی فعالیت دارند. این احتمال وجود دارد که سال بعد یا دست کم دو سال دیگر، ما با کاهش بهای PCLe M.2 SSD روبرو شویم، و این موضوع سبب شود تا 500GB M.2 به بهای مناسبی به فروش رسد. اجرای دو PCLe SSDs در یک سیستم تک نمایانگر یک سیستم بهبود یافته در زمینه مسیر باشد که هم اکنون در مادربوردهای X370 کنونی به چشم نمی خورد، البته مگر آنکه، X399 کمی زودتر عرضه شود، یا اینکه ما نسل بعدی تراشه های رایزن را ببینیم: یعنی Ryzen 2.
در مسیری که این شرکت گام برمی دارد، نبود پشتیبانی I/O برای تراشه ها کاملا جالب به نظر می رسد، زیرا ای ام دی آشکارا گفته است که تمایل دارد که تراشه ها را ارتقا بخشد نه مادربورد را، این شرکت می خواهد سوکت AM4 را تا زمانی که DDR5 یا PCLe 4.0 عرضه می شوند، حفظ نماید. این موضوع بیانگر آن است که همچنان که استانداردهای اتصالات به طور چشمگیری طی چند سال گذشته فزونی یافته، و هیچ نشانه ای از توقف در این رشد فزاینده به چشم نمی خورد، همان گونه نیز این احتمال می رود هر نسل نوینی از AMD Zen core در زمینه همه تراشه های موجود یک به روز رسانی را به انجام رساند، یا I/O بیشتری را روی تراشه های خود به کارگیرد، یا حتی پردازنده های خود را قدرت بخشد.
همان گونه که پیشتر گفتیم، اگر شما بهترین هم باشید، باز اسیر پلت فرم X99 ای ام دی خواهید بود، مگر آنکه تراشه X399 ای ام دی به واقعیت بپیوندد و روانه بازار گردد.
 
مادربورد منحصربفرد
 
سوکت AM4 و رایزن نقطه اوج آن چیزی است که ای ام دی مدیریت نموده تا در سری Zen به آن دست یابد. اما دو بی-هنجاری بزرگ و اساسی وجود دارد و آن هنگام رخنمون پیدا می کنند که با پلت فرمهای معمولی سر و کار خواهیم داشت: یعنی LGA و PGA. LGA مخفف عبارت Land Grid Array است، پین ها در سوکت مادربورد جایگزیده شده اند، نه در پردازنده . با PGA، Pin Grid Array، ما در نقطه مقابل LGA قرار خواهیم داشت.
به طور کل، اینتل همواره حامی سرسخت راهکار ال جی ای به شمار می رود. بزرگترین مزیت این راهکار این است که پردازنده به این شکل به سختی خراب می شود. با ال جی ای، شرکای AIB، مانند Asus، EVGA، MSI و دیگران، هنگامی که سوکت ها هنگام انتقال با خرابی مواجه می شوند یا خطای کاربری روی می دهد، می توانید مادربورد را به خوبی مدیریت نمایند .در حالت ای ام دی با پی-جی ای، سناریو کاملا وارونه است. با تراشه ای که پین ها را نگاه می دارد، به احتمال زیاد شما به دنبال آن هستید که مادربورد خود را خراب نکنید،  اما احتمال آنکه پین های شما خراب شوند بسیار بالا است، و این موضوع شما را به سویی رهنمون می سازد تا پردازنده های بیشتری به سوی ای ام دی پس فرستاده شوند، و این امر به سود همه شرکا خواهد بود.
نکته اینجا است که این استانداردها برای دیگر شرکتها نمی باشند. و در حقیقت، با رایزن، ای ام دی هر دو راهکار پی جی ای و ال جی ای را برای پردازنده های خود به کار گرفته است – پی جی ای برای سری هفت  و پایین تر، و ال جی ای برای بخش سرورهای Naples SoC ‪(System on Chip)‬. هیچ بیانیه رسمی از سوی این شرکت ارایه نشده که چرا چنین راهکاری را برگزیده است، اما آن یک تغییر هوشمندانه به شمار می رود، چیزی که ممکن است اشاره داشته باشد به الگو انتقالی در تنظیم نمودن پردازنده آینده ای ام دی، و این امر ممکن است روزهای خوش رایزن را به همراه داشته باشد.
 
Asus Rog Crosshair VI Hero
 
مادربورد قدیمی و وفادار AM4 آشکار می گردد
 
Asus یک شرکت بسیار بزرگ است، این شرکت به چند بخش متفاوت تقسیم شده است، هر بخش در زمینه متفاوتی کار می کند، زمینه گرافیک، وسایل جانبی مانند چاپگرها و ...، صفحات نمایش، تجهیزات گوشی های همراه، هر یک از این بخش ها به این دلیل تولید می شوند تا بتوانند نیازهای کاربران را مورد هدف قرار داده و نظرها را به سوی خود جلب نمایند. برای نمونه بخش مادربورد را در نظر گیرید. درون این زیرساختار شگفت انگیز شما Republic of Gamer، TUF، Workstation، و Pro series تیم مادربورد را خواهید دید. هر تیم به طور مستقل از یکدیگر، هم روی طراحی مادربورد و هم گسترش BIOS/UEFI کار می کنند. 
چرا ما این موضوع را پیش کشیدیم؟ زیرا این موضوع می تواند در گزینش مادربورد از اهمیت بسزایی برخوردار باشد. همه مادربوردهای Asus یکسان نیستند. این Crosshair VI، که به آخرین به روز رسانی BIOS مجهز گردیده است، یکی از قطعات اساسی سیستم انتقال داده به شمار می رود، توان آن بیشتر از کابل هایی است که توانی بیش از 3000 MT/s اورکلاک حافظه دارند، و یکی از ساده ترین کیت های نصبی-اجرایی است که تاکنون دیده شده. آن به راستی باشکوه و جالب است. 
برای هر کاربری که به اورکلاکینگ روی مادربوردهای Z77 Asus خو گرفته باشد، همه گزینه های یکسان به آسانی در دسترس کاربرانی قرار دارند که دوست دارند در تنظیمات Digi + Power Control بایوس کاوش نمایند، خواهید دید که تغییرات بسیار ناچیز است.
به طور کل کارایی آن بسیار برانگیزننده است. تاخیر حافظه کمترین اندازه ای بود که ما تاکنون دیده بودیم، و کارایی پردازشی و محاسباتی نسبتا خوب بود. ما چندین افت و خیز تاثیرگذار در نمودار توان دیدیم، اما هنوز نمی توانستیم Ryzen 7 1800X خود را وادار سازیم تا هشت هسته آن در گستره ای بالاتر از چهار گیگاهرتز کار کند، چیزی که ما در مادربوردهای دیگر میبینیم. اما آنچه ما را تحت تاثیر قرار داد کاهش چشمگیر ولتاژ هنگام کار بود. ما یک ولتاژ خالص ½ ولت را به V Core اعمال می کنیم، در این فرآیند دما ده درجه پایین تر می آید.
نکته جالبی که درباره Crosshair VI به چشم می خورد، وجود بانک گسترده rear I/O است.  ما درباره دو بانک درگاه USB 2.0، یک بانک USB 3.1 نوع A، و یک نوع USB 3.1 نوع C، در کنار یک سوییچ بازنشانی (ریست) BIOS، Intel Gigabit Ethernet، و 5.1 audio، با خروجی اپتیکی صحبت می کنیم. یک جفت گسترده از آرایه های ساتا و پشتیبان M.2 که روی بورد جاسازی شده که یک نقطه قوتی برای آن به شمار می رود.
قیمت این بورد نسبتا بالا است، بهایی که باید برای خرید آن بپردازید حدود دویست و پنجاه و پنج دلار می باشد، اما بگذارید با شما رو راست باشم، اگر می خواهید یکی از این مادربوردها را خریداری نمایید، گزینه خوبی را برگزیده اید، این مادربورد یکی از بهترین ها در نوع خود به شمار می رود. پشتیبانی خنک کننده بسیار پر قدرت می باشد، اورکلاکینگ آن به طور چشمگیری برجسته است (بیشتر روی آخرین مدل کیتهای حافظه اعمال می شود) و BIOS که خروجی بخش Asus’s ROG است و به سرعت پشتیبان حافظه را بهبود می بخشد.
 
Gigabyte GA-AB350- Gaming 3
 
سرانجام، ما شاهد دومین تراشه ای ام دی بودیم، تراشه B350 – پاسخ تیم طراحی به H270 اینتل. اما آیا آن به اندازه کافی نیرومند هست تا بتواند به طور کامل از پس گیرهای ناجور رایزن برآید، در حالی که در بالای فهرست مادربوردهای پرطرفدار ای ای دی قرار ندارد؟
Gigabyte’s AB350-Gaming 3 نخستین بوردی است که ما آنرا تحت تراشه های نوین مورد آزمایش قرار دادیم، آن به راستی یک ماجراجویی واقعی بود. به طور پیش فرض، AB350 باید قابلیت اورکلاکینگ را داشته باشد، اما در آزمایش ما، ما فقط به دنبال جرقه ای نبودیم تا با آن شعله ای برافروزیم، هیچ اهمیتی ندارد که ما چه تنظیماتی را به کار بردیم آنچه برای ما اهمیت داشت محدودیت OC BIOS محدود بود.  پشتیبان حافظه نیز کاستی های داشت. حتی با آخرین مدل BIOS، کیت Corsair Vengeance ما محدود به 2133MT/s بود. البته، ما این مورد را می توانستیم به عنوان یکی از گیرها و معایب BIOS نسبت دهیم، اکنون ده ماه است که مادربورد رایزن با تراشه Ryzen 5 روی آن به بازار عرضه شده است، این تراشه شباهت آنچنانی با تراشه Ryzen 3 ندارد. بنابراین چرا AM4 مانند دیگر محصول این کمپانی، یعنی X370 محبوب کاربران است؟ گمان می کنم شما هم مثل ما می اندیشید.
برای هر بوردی که ما مورد آزمایش قرار دادیم، نکته ای که ما به آن توجه داشتیم، آن بود که آیا کیت حافظه ما کار خود را با سرعت 3000 MT/s انجام می دهد یا خیر، سپس برای باقی شاخص های خود سرعت را به 2666 کاهش دهیم. ایده ای که در این جا به کار رفته این هدف را دنبال می کند که ویژگی های بیشتری را در گستره  کار رایزن قرار دهد تا به طور میانگین سیستم رایزن به آنچه از آن انتظار می رود، شبیه باشد. در Gaming 3، ما نتوانستیم چنین کاری را انجام دهیم، و آن کاهش امتیاز در X265، Cinebench R15، و Fry Render، و تاخیر حافظه را نشان داد، چیزهایی که ما در گستره بالاتر شاهد آنها بودیم.
از نظر زیباشناختی و ظرافت، چیز زیادی درباره آن نمی توان گفت.  Gigabyte در سه رنگ قرمز، مشکی، و نقره ای عرضه شده است، رنگهایی که ما در بوردهای سری Z170 اینتل با انباره حرارتی مشکی بزرگ در نزدیکی rear I/O دیده بودیم. نوردهی ال-ای دی روی مادربورد به همراه یک نوار باریک در سمت راست جاسازی شده است. در مجموع ویژگی های این مادربورد قابل قبول می-باشد. چهار درگاه SATA 3، دو درگاه PCLe x16 (به یاد داشته باشید که CrossFire و SLI روی B350 حذف شده است)، و یک درگاه منفرد M.2 برای یک x4 PCLe SSD کامل وجود دارد، اگر سیستم ذخیره سازی فوق العاده نرم مورد علاقه شما باشد. Rear I/O کاملا در حالت کمینه قرار دارد، و باید به این نکته نیز اشاره کرد که HDMI و DVI-I سازگار با پردازنده ها به زودی وارد میدان خواهند شد.
بزرگترین چشم انداز مثبتی که می توان از این موضوع داشت، چیست؟ پاسخ این پرسش قیمت است. بهای آن حدود یکصد و ده دلار می باشد و جای هیچ گفتگویی نیست که این اندازه قیمت برای چنین مادربوردی بسیار ارزان به شمار می رود، و تا چه اندازه آسان می توان آن را روی یک پلت فرم سوار کرد. متاسفانه، با گذشت زمان و با به روز رسانی های BIOS، احتمالا شما با مشکل افزایش فرکانسهای حافظه پشتیبانی شده روبرو خواهید شد. خوشبختانه گزینه های BIOSای وجود دارند که تا اندازه ای گرانتر هستند، و می-توانند به یاری کاربرانی آیند که می خواهند کارایی تراشه های خود را افزایش دهند. بر پایه آنچه تاکنون گفتیم، اگر شما به دنبال مادربوردی هستید که بتوانید به بهترین شکل ممکن اورکلاکینگ را انجام دهید، یکی از بهترین گزینه ها برای شما مادربورد X370s است – Asus’s Crosshair VI Hero یا MSI’s X370 Gaming Pro Carbon کلاکرهای برجسته ای به شمار می روند.
 
Gigabyte GA-AX370-Gaming 5
 
هنگامی که سخن از ارزش مادربوردها به میان می آید، گیگابایت سرآمد بقیه است. PCBs ظریف آن هر آنچه که شما نیاز داشته باشید را فراهم می سازد، با چنین توانمندی و قیمت مناسبی که این مادربورد دارد، اشک همه رقبای خود را در آورده است. آن توانست با Gaming 5 خود بر Z170 برتری یابد، و بدون شک بین مادربوردهای Z270 نیز به عنوان یک ماردبورد برتر خود را معرفی خواهد نمود، اگر ما کاوش خود را به بروزرسانی کمتر معطوف سازیم. آیا می توان درباره آخرین پلت فرم ای ام دی نیز چنین گفت؟ 
خوب، آن یک شروع خوب به شمار می آید. طراحی آن به گونه ای انکار ناپذیر بی عیب است: جلای سپید رنگ روی انباره حرارتی و حفاظ rear I/O، PCB آلومینیومی صیقلی و مشکی رنگ نمایی زیبا برای آن به ارمغان آورده است. سیستم نوردهی ال ای دی کمی پایینتر از حد انتظار ما می باشد، VRMهای نزدیک سوکت، سیستم آوایی آن بورد، اسلاتهای PCLe، و DRAM را می توان در بخش های متفاوتی پیدا نمود. اما بزرگترین بلوک به گونه غریبی شفاف است، نوار دندانه داری درست تا درگاه های U.2 و ساتا کشیده شده. خوشبختانه، شما می توانید آن را کنار بگذارید، و یا راه دیگر آن است که شما خود به کمک پلاستیک های درخشان اکریلیک آنگونه که دوست دارید آن را بیارایید و بخش مربوط به ال ای دی ها را بپوشانید. یا اینکه آن را خاموش نمایید. بله، به نظر می رسد بهترین راه خاموش کردن آن رنگین کمان قرمز، سبز و آبی می باشد و به این گونه تا اندازه ای هم در مصرف انرژی صرف جویی می گردد.
افسوس، هنگامی که سخن از کارایی به میان می آید، Gaming 5 تا اندازه ای سبب رنجش خاطر می شود. به طور پیش فرض، BIOS نمی تواند اورکلاک 3000 MT/s ما را پشتیبانی نماید، و ما را مجبور می سازد تا به 2666 MT/s بسنده کنیم، تا اینکه برای مادربورد خود AGESA BIOS نو فراهم سازیم. در این حالت امتیاز آن در آزمون کارایی که انجام پذیرفت بسیار خوب بود، در اختیار داشتن یک درصد از Asus Crosshair VI Hero تقریبا خواسته های شما برآورده می شود – مگر آنکه شما به توان بالاتری نیاز داشته باشید. آن چه که به راستی ما را تهییج کرد، تاخیر حافظه ناچیز آن بود. AIDA64 تاخیر بسیار پایینی در حدود هشتاد و سه نانوثانیه را مشاهده کرد، یعنی کارایی بهتر نسبت به دیگر مادربوردهایی که در آزمایش ما مورد بررسی قرار گرفتند. 
ما همچنین اورکلاک را به میزان چهار گیگاهرتز رساندیم، همانگونه که برای Ryzen 7 1800X این اندازه بسیار طبیعی به نظر می رسید برای این مادربورد هم وضع به همین صورت بود. اما هنگامی که تلاش می کنیم ولتاژ را کاهش دهیم، Gaming 5 از کار می افتد. این نخستین بوردی بود که ما در آزمون خود باعث شدیم یکی از تراشه های آن از بین برود. مسلما، اشتباه از سوی ما بود– در طی کاهش ولتاژ در حین آزمایش به جای قرار دادن تراشه زیر ولتاژ 18/1 ولت V Core، ما آن را تحت ولتاژ 8/1 ولت قرار دادیم. ما این کار را پیش از اقدام به بوت نمودن ویندوز و کارایی آن را بسنجیم انجام دادیم. آن زمان بود که ما صدای افزایش سرعت فن را شنیدیم، و متوجه شدیم که Speed clocks روی یک گیگا هرتز تنظیم شده است، آنجا بود که ما متوجه شدیم چه پیشامدی روی داده. ما سیستم را خاموش نمودیم و در BIOS ولتاژ را به حالت موجود (Stock) بازگرداندیم. مسلما پس از انجام این فرآیندها ما یک بار دیگر سیستم را از نو راه اندازی نمودیم، اما چیزی نشان داده نمی شد. درست آست، خطایی در بخش ما وجود روی داده، اما آن می-بایست از رخ دادن چنین چیزی به وسیله محافظ افزایش ولتاژ در BIOS جلوگیری به عمل می آمد، این محافظ ولتاژ ویژگی ای است که در Asus’s Crosshair VI Hero و MSI’s XPower Gaming Titanium هم وجود دارد.
سرانجام، آنچه ما درباره Gaming 5 دریافتیم این بود که این مادربورد نسبت به کارایی ای شکننده اش قیمت نسبتا بالایی را پیشنهاد می دهد، و نیز این امکان وجود دارد که به سادگی خراب شود. اما شما می توانید تنظیمات مناسبی را برای اورکلاک اعمال نمایید و همواره به ولتاژ ورودی توجه داشته باشید، تا از بروز خطا و اشکالات این چنینی جلوگیری کنید.
 
MSI X370 Gaming Pro Carbon
 
سری Gigabyte’s Gaming 5 سرآمد دیگر مادربوردها است، اما این امکان وجود دارد که نیاز داشته باشید تا درباره استراتژی  بازی تجدید نظر کنید، درست آنگونه که MSI توپ را به زمین MAD انداخته است. این امکان وجود ندارد که آن به خوبی Aorus lineup گیگابایت باشد، اما به سختی بتوان انکار کرد که اتصال درست آنجا قرار دارد.
چون شما چند بانک ساتا را از دست دادید، هیچ U.2ای وجود ندارد، اما آن هنوز پتانسیل آن را دارد تا rear I/O MSI را قربانی نماید، اما روی هم رفته، این مادربورد برای کسانی که به دنبال یک بورد مناسبی هستند تا بتوانند مادربورد نسبتا به روزی مانند Ryzen فراهم سازند، حتی پدیدار شدن DVI-I برای APUهای آینده ممکن است به زودی روی دهد. با جفت نمودن این قطعه با Ryzen 5 1600، و یک سیستم workstatiom قابل اورکلاک شدن DDR4، 12-Thread، شش هسته ای چیزی حدود چهارصد دلار هزینه کنید.
بنابراین، اگر نقطه نظر زیباشناختی بخواهیم درباره این مادربورد گفتگو کنیم، باید بگویم آن با فیبرهای کربنی پوشیده شده است. ما دلیل این کار را نمی دانیم. آیا از ساختن یک مادربورد سبک یک مزیت به شمار می رود؟ این مادربورد دارای پوشش شطرنجی می باشد، ممکن است شما عاشق آن یا از آن متنفر شوید. به دیگر سخن، حاشیه سیاه رنگ بورد بسیار زیبا و شیک به نظر می رسد، و سیستم نورپردازی قرمز، سبز و آبی این امکان را فراهم می کند تا به سادگی هر رنگی در اپ دستک تاپ MSI پیکربندی نمایید.
سیستم آوایی آن بورد در برندهای حال حاضر بسیار محکم هستند. البته این سیستم کاملا در حد و اندازه های، DAC و HRA نیست، اما برای کاربرانی که می خواهند بدون اعمال هیچگونه تنظیمات اولیه از سیستم خود بهره گیرند، در خواهند یافت که بین مادربوردها تفاوت های زیادی وجود دارد. MSI در طراحی خود از زمان ارایه سری Z170، از سیستم آوای Nahimic بهره گرفته است، به دیگر سخن، بهره گرفتن از این سیستم به نوعی برای کاربر یک اجبار به شمار می رود. برای کسانی که با نرم افزار THX’s Crystalizer آشنا هستند، بر می گردیم به زمانی که ویندوز 7 به بازار عرضه شد، اندیشیدن به چنین چیزی امری بسیار دور از ذهن به نظر می رسید.
اگر بخواهیم درباره کارایی آن سخن بگوییم، باید اعتراف کرد که Gaming Pro Carbon با مقداری حدود یک درصد در بیشتر حالت ها، تحت تاثیر پسر عموی خود یعنی XPower در X265 benchmark، Cinebench، و حتی Fry Render قرار گرفته است. تاخیر حافظه در جایگاه مناسبی قرار دارد، نمودار توان مصرفی آن نمایانگر آن است که هم هنگامی که سیستم زیر بار اجرایی قرار دارد و هم زمانی که در حال سکون است مقدار قابل قبولی را دارا می باشد. ما یک اورکلاک 3000 MT/s را روی کیت 16GB Corsair Vengeance LPX خود اعمال کردیم و این بار نیز آخرین به روز رسانی های BIOS نیز دریافت شده بود. بسیار اهمیت دارد که اگر دوست دارید از پلت فرم AM4 بهره گیرید حتما باید به روز رسانی BIOS را انجام دهید.
سرانجام، می توان گفت MSI’s X370 Gaming Pro Carbon یکی از بوردهایی است که بهترین قیمت را دارا می باشد. اگر شما به دنبال مادربوردی هستید که همه اتصالات و ویژگی هایی که Ryzen دارا است را بتواند در اختیار شما بگذارد، پیشنهاد می کنم خاطر خود را به خاطر ظاهر آن آزرده نسازید، Pro Carbon مشخصا همان چیزی است که شما می خواهید.
 
MIS X370 XPower Gaming Titanium
 
به سختی بتوان وجود رقابت در جهان پردازش را نادیده گرفت. انجمن های متعصب برابر منطق جبهه می گیرند، آنها وفادارانه به طور آن لاین از خط مشی شرکت های خود دفاع می کنند. بحث های بیهوده یکی پس از دیگری انجام می پذیرد، پیام های به صورت آن-لاین گذاشته می شوند تا بتوانند طرف مقابل را قانع سازند. این یک جنگ قدیمی است. قرمز در برابر آبی، اینتل در برابر ای ام دی، مایکروسافت در برابر اپل. اما هیچکدام از این جدل ها به پای نزاع بین ایسوس و ای ام دی نمی رسد. دشمنی و خصومتی که بین این دو شرکت وجود دارد بیشتر از آن است که مردم می دانند. 
این دو غول صنعتی به گونه ای پیوسته شوند انگیزش یکدیگر می شوند تا هر روز بیش از پیش فراتر روند، و هیچ کجا بیشتر از MSI’s X370 XPower Gaming Titanium این نبرد بین ام اس آی و ای ام دی نمود ندارد، اینجا است که ام اس آی باید در برابر پلت-فرم نوین ای ام دی صف آرایی کند.
این بورد نقره ای و شکننده، تفاوت بسیار دارد با قیمتی که سال گذشته برای سیستم های ای ام دی که مشخصات بالا دارند، پیشنهاد دادیم. Platinum DDR و PCLe surrounds، نسبت به گذشته تقویت شدند تا از بروز هر گونه کشش یا فشار روی سوکت-ها و سخت افزارهای سیستم جلوگیری کنند. پوسته حرارتی M.2 آماده است تا هر گونه گرمای مازادی که از M.2 PCLe SSdها فوران می کند را فرو بلعد. گنجایش اتصال M.2 اینتل شاخصی برای بانک درگاه های SATA 3 به شمار می رود. این موارد که برشمردیم باعث می شوند قیمت این مادربورد بسیار بالاتر از هر مادربوردی باشد که در لیست ما جای دارد.
مسلما، Titanium کمی در زمینه پشتیبانی rear I/O در مقایسه با Crosshair VI Hero اغراق آمیز است. با سه USB 3.1 نوع درگاه های A، یک USB 3.1 نوع درگاه C، دو USB 2.0 و 5.1 audio رایج و Intel Gigabit Ethernet، نمی تواند به طور کامل با همتایش Pegasus-inspired رقابت داشته باشد. اما، آنچه سبب شده ما توجه خود را به آن جلب کنیم، دو درگاه ویژه آن است: یک DisplayPort 1.2 و درگاه HDMI 2.0 که درست در گوشه قائم هاب تشخیصی USB 2.0 قرار گرفته است، و پردازنده-هایی را نشان می دهد که پردازنده های گرافیکی یکپارچه همسو هستند.
اما چیزی که شما از مادربورد انتظار دارید، کارایی مناسب آن است. در اینجا یک ناسازگاری کوچکی بین مادربوردها وجود دارد. موردی که برای ما قابل توجه می باشد، اندازه توانی مصرفی، هنگامی که باری روی سیستم وجود ندارد، است، این مادربورد با توان مصرفی شصت و یک وات، بیشترین توان مصرفی را به خود اختصاص می دهد. علاوه بر این X265 در مقایسه با دیگر بوردهایی که آزمودیم، کمی بیشتر گرم می شود – شاید بتوان آن را یک دسیسه برشمرد، زیرا حافظه دقیقا روی مقدار 2666 MT/s تنظیم شده بود. اکنون که سخن از حافظه به میان آمد بهتر است به این نکته نیز اشاره کنیم با وجود آن که تاخیر حافظه هنوز تا اندازه ای بالاتر از پلت فرم اینتل است، اما به لطف کد تازه AGESA ارایه شده توسط ای ام دی، و برخی از به روز رسانی های BIOS، ما کیت های حافظه فرکانس های بالاتر به خوبی در حد و اندازه های X370 کار می کنند، مورد قابل توجه دیگری که بتواند XPower Gaming Titanium  را از دیگر بوردها مستثنی سازد،  وجود ندارد.
دست آخر باید گفت، اگر شما به دنبال یک مادربورد پر زرق و برق و گرانقیمت هستید، XPower X370 Gaming Titanium گزینه مناسبی برای شما به شمار می رود.
ما چگونه مادربوردها را آزمودیم
ما می دانستیم که این آزمون سخت گیرانه ما سبب بروز آشتفتگی خواهد شد، به دلیل شیوه ای که طراحی های نوین شرکت-های تجاری تمایل دارند عمل کنند، ما از آغاز کار دام گسترده ای را برای آنها پهن کردیم، اما این کار نتوانست از بروز سردردهای چندی در این راه جلوگیری به عمل آورد.
بیایید یک میانگین از ام اس آی، ایسوس، و گیگابایت داشته باشیم، ما از آغاز نه مادربرد را برگزیدیم، اما سپس لیست مادربوردها را به پنج عدد کاهش دادیم که هم X370 و هم B350 را به سه موردی که نخست برشمردیم، بیافزایید. چهار بورد به این دلیل از لیست نخستین ما کنار از لیست خود کنار گذاشتیم که سه عدد از آنها در همان آزمایش نخست شکست خوردند، و یکی دیگر از آنها به موقع به دست ما نرسید.
دو مادربوردی که باید به آن اشاره کرد: Asus Prime X370-Pro و MSI B350 Tomahawk. ما پیشتر چکیده وار درباره اینکه چگونه بخش های ساختاری شرکت ایسوس به تیم های مجزا رده بندی می شوند سخن گفتیم، و هر تیم کار خود را به طور مجزا از دیگر تیم ها دنبال می کند – متاسفانه همه بخش ها با یکدیگر برابری نمی کنند. تیم های مجزایی مربوط به Pro که روی پایداری BIOS کار می کردند، بیشتر از دیگر تیم ها درخشیدند – درواقع، ما دو بورد Prime X370 – Pros را کنار گذاشتیم. یکی از آنها هنگامی اجرای اولیه رایزن به وسیله به روز رسانی BIOS و جایگزینی از کار افتاد، و بوت شدن ویندوز با اشکال مواجه شد. صرفنظر از تنظیماتی که اعمال کرده بودیم متاسفانه با بورد Tomahawk ما حتی نتوانستیم آن را برای BIOS مهیا سازیم.البته این به آن معنا نیست که این بورد به کار نمی آید و اصلا به سراغ آن نروید، اگر می خواهید این بورد را خریداری نمایید به یاد داشته باشید که آن را با قیمت پایین خریداری کنید، این بورد هنگامی که با پردازنده های اورکلاک شده کار می کند و یا اورکلاک بالاتر از 2133MT/s تنظیم شده باشد، محدودیت هایی برای سیستم پیش می آید، با چنین بوردی می توانید یک یا دو ماه کار کنید.
در حال حاضر به نظر می رسد تراشه آخرین مدل رایزن بیشترین هموارسازی در زمینه خطاها را داشته است. اما برای گزینه-هایی که برای کاربر مقرون به صرفه باشند کمی زمان نیاز است.
نصب آزمایشی ما شامل یک AMD Ryzen 7 1800X، 16GB (2x 8GB) of Corsair Vengeance LPX DDR4 بود که قابلیت اورکلاکینگ تا 3000 MT/s را داشت (این مورد به وسیله شرکت ای ام دی فراهم شده بود)، مورد دیگر یک Nvidia GeForce GTX 1080، یک Samsung 850 Evo 250 GB OS drive به همراه نصب بی عیب Windows 10 بود، به علاوه یک ADATA SX8000 256GB PCLe که درگاه های M.2 را مورد بررسی قرار داد. شما می توانید نتایج این آزمایش را در جدول زیر مشاهده نمایید.
 
اما مادر بورد برنده ...
 
ما کار بسیار دشواری را پشت سر نهادیم. در آغاز، ما می دانستیم کار آسانی در پیشرو نداریم – و حق با ما بود. سه مادربورد، یک تراشه، این چیزی است که با روح و روان کسی که پلت فرم AM4 باشکوه رایزن را بازرسی می کند، بازی می نماید. 
در این مقاله، از دیدگاه ما رایزن و تراشه های نوینش بسیار یکتا و یگانه پدیدار گشتند. حتی از دیدگاه منطقی هم این مادربورد همتا ندارد. گستره وسیعی از ورودی/خروجی (I/O) که مادربوردهای نوین رو هم در بر می گیرند، به وسیله کاربران اصلی ما بدون تغییر باقی می مانند.  با وجود اینکه به نظر می رسد رایزن یک میراث حرفه ای و ارزشمند است، اما قیمتی که برای آن در نظر گرفته شده بسیار مناسب است و آن را در رده مادربوردهای نرمال جای داده. پلت فرم X399، که امیدواریم به زودی به بازار عرضه شود، باید یک گونه رویایی HEDT رایزن باشد، که گمان می رود دارای تراشه های گرانقیمتی را به کار گرفته است.
AM4 هنوز دوران طفولیت خود را پشت سر می گذارد، و به همین دلیل است که آنها را در رده تراشه ها به شمار می آورند. برای کاربران قدیمی که روزهای نخست Hyper-Threading و حتی عرضه Nehalem را به یاد می آورند، همواره با پیدایش یک سیستم تازه باید منتظر مشکلات تازه هم بود. بنابراین اجازه ندهید تا خطاها و یا گیرهایی در پلت فرم رایزن وجود دارد شما را از سرمایه گذاری روی این محصول صرفنظر سازند. به نظر می رسد هر به روز رسانی BIOS نوین کارایی و پایداری در سرعت های بالا بهبود می بخشد.
بنابراین، درباره مادربوردهایی که روی آنها آزمایش انجام دادیم، می توان گفت در این بین دو بورد بودند که توانستند شوند شگفتی ما را فراهم سازند: Asus’s Crosshair VI Hero و MSI’s X370 Gaming Pro Carbon.  Hero  نخستین بوردی بود که ما هنگام آزمودن رایزن آن را آزمایش نمودیم، کار زیاد سختی نبود تا دریابیم چرا ای ام دی ترجیح داده است تا ما این بورد را مورد آزمایش قرار دهیم. به کارکیری این بورد بسیار آسان است، آن آخرین مدل های حافظه را پشتیبانی می کند، از ابتدایی ترین شکل گرفته تا UEFI BIOS جامع و کامل می توانند از آن بهره گیرند همین امر سبب می شود تا برای بررسی کننده هایی که نمی خواهند زیاد درباره آخرین پلت فرم ای ام دی موشکافی کنند، کار بررسی به سادگی انجام پذیرد.
اما Gaming Pro Carbon به راستی یک مادربورد بی همتا است.  با تفاوت قیمت هشتاد دلار کمتر از Crosshair VI Hero دارای قیمت مناسبی است، و ویژگی های حیاتی آن مانند کارایی، پایداری، پشتیبانی حافظه و همه ویژگی های آن چیزی بیشتر از کافی می باشد. آیا این مادربورد همه آنچه مورد نیاز است را دارا می باشد؟ قطعا آن یک بورد متفاوتی به شمار می آید. با گفتگویی که با شرکت ام لس آی داشتیم، آنها پاسخ دادند که ما نمی خواهیم این بورد به عنوان پایان کار مطرح شود و خط پایانی برای ما در این زمینه باشد. آن را مشکی نگه دارید، ورقه آلومینیومی روی آن را گردگیری نمایید و همواره آن را تمیز کنید، خطوط راست و لوگوی MSI جلوه ویژه ای به آن می دهد.
اما بیایید به ویژگی مهم و اساسی آن بازگردیم: قیمت آن، بین قیمت Crosshair VI Hero و مادربورد زیبا هشتاد دلار تفاوت وجود دارد. و  شما با صرفه جویی هشتاد دلار می توانید سیستم خود را از یک Ryzen 5 1600X شش هسته ای به یک سیستم Ryzen 7 1700X هشت هسته ای ارتقا دهید. و clock speed را تا چهار گیگاهرتز افزایش دهید، و به آسانی توان سیستم خود را در حد و اندازه های 1800X بالا برید و فاصله بسیار کمی با Intel’s Core i7-6950X داشته باشید.
در نهایت، پلت فرم AM4 ای ام دی، به نظر می رسد در حال حاضر کمی آشفته است. به طور کل می توانید به این بورد اطمینان نمایید، اگر کمی جستجو کنید می توانید با قیمت مناسبی آن را خریداری نمایید، مراقب باشید هنگام خرید این بورد کلاه سرتان نرود. اگر به راستی علاقه دارید که یکی از این بوردها را به کار گیرید به یاد داشته باشید که بوردی که مستقیما از کارخانه عرضه شده را در اختیار گیرید در اینصورت پول خود را هدر داده اید.
 
      
  

افزودن دیدگاه جدید